54 يَا أَحْمَدُ إِنَّ عَيْبَ أَهْلِ الدُّنْيَا كَثِيرٌ فِيهِمُ الْجَهْلُ وَ الْحُمْقُ لَا يَتَوَاضَعُونَ لِمَنْ يَتَعَلَّمُونَ مِنْهُ وَ هُمْ عِنْدَ أَنْفُسِهِمْ عُقَلَاءُ وَ عِنْدَ الْعَارِفِينَ حَمْقَاء. ¹

اى احمد عيب اهل دنيا زياد است. نادانى و احمقى دارند. در نزد معلم خود فروتنى نكنند و در پيش خود دانشمند و عاقل اند ولى نزد عارفين احمقند.