103

8.محكم و متقن سخن گفتن

(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ قُولُوا قَوْلاً سَدِيداً) ¹

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا پروا داريد و سخنى استوار گوييد.

(وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰافاً خٰافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً) ²

و آنان كه اگر فرزندان ناتوانى از خود بر جاى بگذارند بر ]آينده [آنان بيم دارند، بايد ]از ستم بر يتيمان مردم نيز [بترسند. پس بايد از خدا پروا دارند و سخنى ]بجا و [درست گويند.

از ويژگى‌هاى مهم براى سخنرانان و خطبا اعتماد به نفس است. كسى كه قبل از ورود به بحث، تحقيقات لازم را داشته و در بيشتر از حد نياز مجلس، معلومات فراوانى را در اختيار دارد و با اساتيد مشورت نموده است ديگر دليلى براى ترس و اضطراب ندارد، پس به تحقيق خود تكيه كرده و به علم و يافته‌هاى خود مطمئن باشد.