363است از آن ايشان در اين حرّه كه بيضا نامند و ديگرى قصيبه به ناحيۀ فدك.

حرۀ رُماح: به ضم راء مهمله و در آخر حروف حاء مهمله در دهناء است.

حرۀ زُهره: به ضم زاى معجمه از حرۀ واقم است.

حرۀ بنى سليم: ¹ از جانب شرق محيط است حماى نقيع را.

حرۀ شوران: صدر وادى مهزور است و در حرف شين نيز خواهد آمد.

حرۀ عباد: نزد مدينه است.

حرۀ بنى عُضيده: به ضم عين مهمله و فتح ضاد معجمه در غربى وادى بطحان است.

حرۀ قبا: در قبلى مدينه است.

حرۀ ليلى: مُتعلق است به بنى مُره از غطفان در ميان مدينه و واديى القرا كه حاج شامى آن را كوفته مى‌گذرد [به طرف مدينه] و در آنجا نخل و عيون است.

حرۀ معصم: اين حرۀ عُلياست كه از آنجاست ابتداى سيل بطحان.

حرۀ ميطان: كوهى است در شرقى بنى قُريظه.

حرة النار: نزديك حرۀ ليلى است به ناحيۀ خيبر و قولى آنكه ميان وادى القرا و تيماست و مقتضاى كلام اصمعى آن است كه آن حرۀ فدك است كه از آنجا سيلان نموده است آتشى كه خالد بن سنان آن آتش را كشته.

حرۀ واقم: در شرقى مدينه است و مُسما شده است به اطم بنى عبدالاشهل كه مسمّاست به واقم و قولى آنكه مُسمّا شده است به نام مردى از عماليق كه به آنجا فرود آمده بوده و به جهت سُكناى بنى قريظه در اين حره، حرۀ بنى قريظه نيز گويند و به سبب مُجاورت بنى زهره، حرۀ بنى زهره هم گفته‌اند و در اين حُره بوده است [135 - ب] وقعۀ هايلۀ حره در زمان يزيد بن معاويه - عَلَيْه ما يَسْتَحِق الْلَعن و الْعَذٰاب.

حرۀ و بره: به تحريك واو موحده و به سُكون موحده نيز حكايت كرده‌اند. از حرۀ غربى مدينه است در يلى عقيق مقدار سه ميل راه از مدينۀ عين است كه مذكور است در