356تيدد 1: به فتح مثناه فوقانيه و سكون تحتانيه و بعد از آن دو دال مهمله از جمله اسماى مدينۀ مُشرّفه است، چنان كه در فصل اسماء مدينه سبق ذكر يافت و موضع ديگر از اجرد كه در آنجا چشمههاى خُرد است نيز به اين اسم مسمّاست و اجرد نام كوههاى جُهنيه است چنان كه در حرف همزه گذشت.
تيس: به فتح فوقانيه و سكون تحتانيه اطمى است از آن بنى عنان از قبيلۀ بنى ساعده.
تيم: به فتحتين كوهى است در شرقى مدينه.
تيمآء: به فتح اول و مدّ همزه بلدى است از توابع مدينه، هشت مرحله راه از آنجا.
حرف الثاء
ثاجه: به جيم مشددة.
ثافل: ثافل اصغر و ثافل اكبر به فا ثالث حروف، دو كوهاند در راه مكۀ شريفه.
ثبار: بر وزن كتاب و در آخر حروف راء مهمله، موضعى است در شش ميلى خيبر.
ثرآ: به كسر و قصر، موضعى است ميان رويثه و صفراء.
ثريّا: به لفظ اسم كوكب مشهور از مياه ضِباب است در حماى ضريه.
ثعال 2: همچو غُراب شعبهاى است ميان روحا و رويثه.
ثمام: به ضم و ثمامه نيز گويند و به او مضاف است صُخيرات الثمام و مغاربه در بدل مثلثه باى تحتانيه روايت كردهاند و اين موضعى است امروز معروف به صخيرات.
ثمغ: به فتح مثلثه و غين معجمه مالى است در جهت شامى مدينه نزديك به كومۀ ابوالحمرا كه [ به] عمر رسيده بود از يهود بنى حارثه و او تصدق نموده به آن و گفتهاند كه آن اول جايى است كه تصدّق [132 - ب] كرده شده است به او در اسلام.