297كسى كه از در بقيع مىبرآيد و در جانب شامى و مشرقى او قبهاى خرد است كه مطرى و مرد كه بعد از او بودهاند مُتعرض آن نشدهاند و گويند كه در آن قبه نافع مولى ابن عمر است و كلام بعضى مقتضى آن است كه در ميان مشهد امام مالك و مشهد سيدنا ابراهيم تربت پسر عمر است معروف به ابوشحمه كه والدش حد زده و بعد از آن مريض شده مُتوفّى گشته.
مشهد اسماعيل بن جعفر صادق است - رضىاللّٰه عنهما. مشهدى است عالى در مقابل مشهد سيدنا عباس در جهت مغرب در ركن قلعۀ مدينه و درش از درون قلعه است، بناى حسين بن ابى الهيجاست وزير عبيديين در پانصد و چهل و شش و چاهى كه در ميان در اول و مشهد اوست، گويند كه از آن 1 امام زينالعابدين است - عليهالسلام - و به آن چاه براى امراض تداوى كنند.
درمدينۀ مُشرّفه، سهمشهد ديگراستكه در بقيع نيست يكى مشهد مالك [110 - ب] بن سنان است پدر ابوسعيد خدرى - رضىاللّٰه عنهما - به ديوار غربى قلعۀ مدينه چسبيده و بر سر مباركش قبهاى است قديم البنا و در آن قبه محرابى است.
مشهد نفس زكيه محمد بن عبداللّٰه بن الحسن بن الحسن بن على - سلام اللّٰه عليهم - است كه در ايام منصور خليفۀ عباسى مقتول شده بنابر آنكه بسيارى از مردم به او بيعت كرده بودند و او بر منصور مذكور خروج كرده بعد از آنكه مدتى از براى پدر و اقارب ديگر محبوس شده بود، پس منصور عمّ خود عيسى بن موسى را با چهار هزار كس تجهيز كرده به سر او فرستاد. گويند كه در نزد احجار زيت، يعنى موضع مشهد مالك بن سنان مقتول شد و در بقيع دفن كردند، اما مشهور در ميان اهل مدينه چنان كه مطرى و اتباع او گفتهاند آن است كه مشهد شريفش در شرقى جبل سلع است و در قبلۀ مشهد شريف او منهل 2 عين ازرق است.
مشهد سيد الشهدا حمزة بن عبدالمطلب است - سلاماللّٰه عليها - عَمّ رسول - صلىاللّٰه