253آقسنقر غفراللّٰه له سنة ثمان و خمسين و خمسمائه».
از ابن اثير منقول است كه گفت: كسى را ديدم در مدينه كه نماز جمعه مىگزارد، چون از نماز فارغ شد بر جمالالدين جواد رحمت گفت. چون از او پرسيديم، گفت: بر هر مسلمى كه در مدينه ساكن است واجب است كه بر وى دعا كند زيرا كه ما از دست عرب به تنگ بوديم نه جامه را در برمىگذاشتند و نه چار پاى را در پس، او براى ما سورى بنا كرد كه از شر ايشان ما را پناهى شد، چون دعا نكنيم او را.؟
خطيب مدينه در خطبه مىگفت:
«اللهم صُن حريم من صان حرم نبيّك بالسُور محمد بن على بن ابى منصور - فرحمه اللّٰه و رضى اللّٰه عنه».
از تتمۀ كلام ابن اثير است در مدح او:
«فلو لم يكن له الا هذه المكرمة لكفاه فخراً فكيف وقد اصابت صدقته تخوم الارض.»
مذكور است كه در سنۀ خمس و خمسين و سبعمائه، پسر ناصر بن قلاوون سور را تجديد كرده و سلطان اشرف قايتباى نيز بعضى مواضع سور را تجديد كرده.
بدرالدين فرحون ذكر كرده كه امير مدينه سعد بن ثابت بن جماز در سال هفتصد و پنجاه و يك خندق حوالى سور را ابتدا كرده، پيش از تكميل آن مُرد و بعد از او امير فضل بن قاسم بن جماز در ولايت خود آن را تكميل نمود.