211بعد از اين خواهد آمد آنچه احداث كرده از تغييرات متولى عمارت ابن زمن و آنچه قرار يافته است بر آن و آنكه بعضى گفتهاند كه قبر شريف را غير مسجد سقف ديگر نيست مردود است بلكه در صدر اول مسقوف بود و لهذا دارمى در صحيح خود روايت كرده كه اهل مدينه را قحط سخت رسيد، به عايشه شكايت كردند و او فرمود كه به قبر شريف نظر كنيد و از آنجا سوراخى به آسمان واكنيد كه تا ميان او و آسمان سقفى حايل نباشد پس آن را كردند و آن مقدار باران باريد كه گياهان روييد و شتران فربه شدند و از فربهى و كثرت شحم، شحم بعضى شتران دريده شد و منفتق گرديد و آن سال را به اين سبب عامالفتق [73 - ب] ناميدند و زين مراغى گفته كه «فتح سوراخ عندالقحط» سنت اهل مدينه است الى الآن.
صاحب تاريخ مىگويد: سنت ايشان امروز فتح درى است كه مواجه وجه شريف است از مقصورۀ محيط به حجرۀ شريفه و اجتماع مردم در آنجا.
امّا صفت قبور شريف در حجرۀ متبرّكه منيفه
بدان كه در آنجا اختلاف بسيار است و مجموع آن به هفت صورت مىرسد و آن صور به ادلهاش در تاريخ كبير صاحب تاريخ مذكور است و مىگويد كه از آن صور سه صورت را اسناد و طريقش بد نيست و قابل اعتبار هست اما بقيه ضعيف است بنا بر آن در اين تاريخ ذكر نكرديم و آن صورتى كه اكثر بر آنند آن است كه قبر رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - در قبلۀ قبر شيخين است بر وجهى كه سر ابوبكر مقابل دوش مبارك رسول است - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - و سر عمر محاذى دوش صديق و صورتش اين است:
النبى - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم.
ابوبكر
عمر
و مراغى نقل كرده كه رزين 1 و يحيىٰ - رحمهما اللّٰه - بر اين صورت جزم كردهاند:
النبى - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم.