116
قرب الديار يزيد شوق الواله
و در اين زمان بايد 1 كه در ازدياد صلوات و سلام اجتهاد تمام نمايد و اگر قوت پياده رفتن داشته باشد پياده شود كه در حق مردان قوى مُستحب داشتهاند بعضى و تأكيد نموده براى اجلال و تعظيم رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم.
ديگر چون به حدّ حرم رسد بعد از صلوات و تسليم بگويد:
«اللهم إنّ هذا هُو الحَرَمُ الّذى حرمته عَلَى لِسان حبيبك و رسُولك - صَلى اللّٰهِ عليه وآله وسلم - وَدَعاك انْ تَجْعَلَ فيه من الخير والبركة مثلى ما هو بحرم بيتك الحرام فحرّ منى عَلى النار و آمنى مِنْ عَذابِكَ يَومَ تَبعث عَبادِك وارْزُقنى مارَزَقْتَه اوليائك واَهل طاعَتك و وفّقنى فيه لِحُسنِ الأدَب و فِعْل الخيرات و تَرْك المُنْكَرات.»
و اگر ممرّش به ذوالحليفه باشد چون به مسجد مُعرَّس رسد شتر خود را بخواباند و آنجا نماز گزارد و در مسجد ذوالحليفه نيز نماز گزارد.
ديگر غسل كند از براى دُخول مدينه شريفه و پاكيزهترين جامههاى خود را بپوشد و اگر در خارج مدينه غسل ميسّر نشود بعد از دُخول غسل به جاى آرد و اجتناب كند از آنچه بعضى جهلۀ عوام مىكند كه در وقت دخول تشبه به محرم نموده برهنه مىشود.
ديگر چون به مدينۀ شريفه مُشرف شود و قبۀ منيفه نمودار گردد بايد كه استحضار عظمت [32 - ب] و افضليّت آن نموده تصور كند كه اين بقعهاى است كه حق - سبحانه وتعالى - براى حبيب خود اختيار فرموده و در نظر خود دارد كه به هيچ جايى قدم نمىنهد الّا كه قدمگاه آن حضرت است - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - پس خضوع و خشوع و مسكنت و ادب تمام را شعار و دثار خود سازد به ملاحظۀ آنكه مبادا به سبب قلّت ادب چيزى از دقايق حرمت آن حضرت - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - فروگذاشته شود كه سبب