70وهابيان مىگويند: «درخواست از كسى كه فوت كرده و قدرت بر انجام كارى ندارد شرك و پرستش ميت به شمار مىآيد».
پاسخ: براى پاسخ گفتن به اين سؤال دو مرحله را طى مىكنيم:
مرحلۀ نخست: بر فرض كه مردگان هيچ قدرتى نداشته باشند و يا اصلاً سخن ما را نشنوند، چرا اين عمل شرك باشد؟ بلكه نهايت چيزى كه مىتوان ادعا نمود اين است كه عمل مذكور، كار بيهودهاى است اما پرستش و شرك نيست. زيرا ما آنها را عبادت نمىكنيم بلكه از آنان خواستهايم كه در پيشگاه خدا براى ما دعا و استغفار كنند و واسطۀ درخواست حاجات از خدا باشند.
مرحله دوم: اولياى الهى، انبيا و شهدا، بلكه همه انسانها زندهاند و داراى زندگى برزخى هستند زيرا قرآن مىفرمايد:
وَ لاٰ تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتٌ بَلْ أَحْيٰاءٌ وَ لٰكِنْ لاٰ تَشْعُرُونَ (بقره: 154)
به كسانى كه در راه خدا كشته شدهاند مرده نگوييد بلكه آنان زندهاند ولى شما درك نمىكنيد.
و دربارۀ انسانهاى بدكار مىفرمايد:
النّٰارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهٰا غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السّٰاعَةُ أَدْخِلُوا