142آنجا مىمانند.
«مشعر» را به اين سبب مشعر خواندهاند كه محلى براى شعار حج و نشان خداجويى است و نشان راه خداشناسى و عبادت است. همچنين به آن «مزدلفه» مىگويند، زيرا به معناى نزديك شدن يا اجتماع است و جبرئيل به ابراهيم(ع) گفت: « إزْدَلِف إلَى الْمَشْعَرِ الْحَرام » 1؛ «به سوى مشعر الحرام حركت كن و به آن نزديك شو».
از اميرمؤمنان(ع) دليل قرار گرفتن «مشعر الحرام» را در حرم پرسيدند. ايشان پاسخ فرمود:
زيرا وقتى به حاجيان رخصت ورود به مكه داده شد، آنان را در حجاب دوم متوقف كردند. سپس هنگامى كه گريه و زارى آنان در مشعر زياد شد، به آنان رخصت دادند تا براى قربانى آماده شوند. 2آيت الله جوادى آملى دربارۀ اسرار مشعر الحرام مىنويسد:
راز وقوف و بيتوته در مشعر الحرام اين است كه حجگزار قلب خود را با شعار تقوا آگاه كرده، پرهيزكارى و ترس از خداوند را شعار دل خود قرار دهد؛ تا قلب او با تقوا شناخته شود كه شعار هر قومى، معرف آن قوم است. بنابراين،