922. كسانى كه از وضع خود غافلاند، ولى خداوند آنها را فراموش نمىكند؛
3. افرادى كه از قهقهه، دهان خود را پُر مىكنند و نمىدانند كه خدا از آنها راضى يا خشمناك است. 1
5. حالت چطور است؟
ابن مسيب روايت مىكند كه يك روز اميرمؤمنان(ع) وقتى از خانه خارج شد، با سلمان برخورد كرد و فرمود: «اى ابوعبدالله! حالت چطور است؟» سلمان پاسخ داد: «سر از خواب برداشتم در حالى كه در انديشه چهار غم و غصه به سر مىبرم. امام على(ع) فرمود: «چه غم و غصّههايى دارى؟» سلمان جواب داد:
1. غمّ و غصّۀ افراد خانواده كه نان مىخواهند و نيازمندىهايى دارند؛ 2. انديشه اينكه خداوند متعال از من اطاعت و عبادت مىخواهد؛ 3. در فكر غم و اندوه كار شيطان بودم كه به گناه راهنمايى مىكند؛ 4. در فكر كار ملك الموت بودم كه از من روح طلب مىكند.
امام على(ع) با شنيدن اين سخنان فرمود:
من همچنين مطالبى را براى رسول خدا بيان داشتم كه آن حضرت به من مژده داد: اينگونه غم و غصّهها موجب آمرزش گناهان، مصونيت از آتش دوزخ و ترفيع مقام بندگان در پيشگاه خداوند مىشود. 2