141بىشك، سلمان در اين كار به مولاى خويش حضرت على(ع) اقتدا كرده، زيرا آن حضرت نيز در كوفه مشك آب زن ناتوانى را به دوش گرفت و به خانۀ خود برد. هنگامى كه زن، حضرت على(ع) را شناخت و از ايشان عذرخواهى كرد، على(ع) اين خدمترسانى را وظيفۀ خويش و يارىرسانى به يك مسلمان تحت حكومت خويش دانست. 1
دربارۀمعناى زُهد،ابنطُفيل مىگويد: شنيدم كه امام على(ع) مىفرمود:
الزّهدُ في الدُّنيا قَصْرُ الأملِ، وَ شُكْرُ كُلِّ نِعْمَةٍ، وَ الوَرَعُ عَن كُلِّ ما حَرَّمَ اللهُ عَزَّوجلّ. 2
زهد در دنيا اين است كه آرزوى دور و دراز (وابستگىزا) نداشته باشد، شكر هر نعمتى را (عملاً) انجام دهد و از هر چيزى كه خداوند متعال آن را ممنوع اعلام داشته، پرهيز و خوددارى جدّى داشته باشد.
د) سركشى و دلجويى
سلمان حكيم در بازار دكّانى را براى مراجعه ارباب رجوع و محلّ ادارى خود قرار داده بود. او علاوه بر رسيدگى به شكايتها و گزارشها، سركشى و اطّلاع يافتن از وضع مردم و نيازهاىشان را به