101نبوده و نتيجۀ 23 سال زحمت و تلاش در راه رسالت را بدون تعيين تكليف رها نكردند. موارد بسيارى وجود دارد كه نشان مىدهد، آن حضرت در زمان حيات خويش حتى در غيبتهاى كوتاهمدّت و موقتى خود نيز اين موضوع را جدّى مىگرفت و آن را عملى مىكرد. به عنوان نمونه به سال پنجم هجرت پيامبر(ص) براى رفتن به غزوۀ دُومة الجندل، سباع بن عرفطۀ غفارى 1 يا عبدالله بن امّ مكتوم را براى جانشينى خويش در مدينه برگزيده است. 2
با رحلت جانگداز آن بزرگ رحمت الهى، مردم دچار آشفتگى دردناكى شدند. على(ع) و فاطمه(س) به تجهيز رسول خدا مشغول بودند، امّا گروهى از مردم در كنار شهر و به دور از چشم ديگران، زير سقف ايوان كوچكى جمع شدند و در مورد خلافت پيامبر(ص) تصميم خطرناكى گرفتند كه در نهايت موجب كنار زدن حضرت على(ع) و خانه نشينى آن شيرمرد ميدان «صراط مستقيم» شد. حال ببينيم در آن شرايط بحرانى، اصحاب كهن و اصيل و خالص پيامبر(ص)، از جمله سلمان اهل بيت(عليهم السلام) چه موضعگيرى و برخوردى داشتهاند؟
2. موضعگيرىهاى سلمان
سلمان دربارۀ امامت حضرت على(ع) مىگويد: