91براى معاش خود كار مىكند كه در زندگى محتاج ديگران نباشد و از مردم بىنياز شود؛ با اين عمل در راه خدا قدم برمىدارد. اگر هم كار مىكند كه زندگى والدين ضعيف يا كودكان ناتوان را تأمين كند و از مردم بىنيازشان گرداند، باز در راه خدا مىرود. ولى اگر كار مىكند كه با درآمد خود بر تهىدستان مباهات كند و بر ثروت و دارايى خود بيفزايد، به راه شيطان رفته و از صراط حق منحرف شده است. 1
جوانى كه به كار و كوشش اشتياق نشان نمىدهد و همواره روزها را به بطالت مىگذراند، نزد خدا جايگاهى ندارد: «
انّ الله يبغِضُ الشّابَّ الْفارِغَ» 2؛ «خداوند جوان بيكار را دوست نمىدارد».
حضرت موسى بن عمران، از خداوند پرسيد: پروردگارا، كدام يك از بندگانت نزد تو بيشتر مورد بغض و خشم است؟ فرمود: آنكه شبها چون مردارى در بستر مىخوابد و روزها را به بيهودگى و تنبلى مىگذراند. 3
تن آسايى و تنبلى دور كن
فردوسى