137امام على(ع) در اين سخن تأكيد مى‌كند كه نگاه انسان به زندگى، نمى‌تواند كاملاً اميدوارانه باشد. انسان در حالى كه در نعمت و خوش‌گذرانى است، بايد آماده مرگ باشد؛ چه بسا در همان حال، مرگ گريبانش را بگيرد؛ زيرا مرگ نگهبان است و در انتظار دستور الهى.

در قرآن مى‌خوانيم:

اى پيامبر ما! بگو مرگى كه از آن فرار مى‌كنيد، گريبانتان را مى‌گيرد. سپس به جهان غيب و شهود [قيامت] وارد مى‌گرديد و از اعمال خود آگاه مى‌شويد. ¹

قرآن براى اينكه پيروان اسلام را از فرجام انسان آگاه سازد، داستان سليمان را آورده است و با يادآورى عظمت وى، داستان مرگش را اين‌گونه بيان مى‌كند: «آنگاه كه ما مرگش را امضا كرديم، كسى آنها را از مرگ او آگاه نساخت، مگر جنبنده خاكى». ²

سليمان بر ايوان كاخ سلطنتى‌اش ايستاده بود و مشغول تماشاى اطراف بود. در همين حال، مرگ او را فرا گرفت، ولى كسى از آن آگاه نبود تا اينكه موريانه‌اى عصاى سليمان را خورد و او به زمين سقوط كرد و معلوم شد كه سليمان از دنيا رفته است.