178
نكتهها:
گروهى از مشركان مكّه به پيامبراسلام صلى الله عليه و آله اظهار داشتند كه اگر ما هدايت را به همراه تو پذيرا شويم، به سرعت از خانه و كاشانه خود رانده و آواره، و از زندگى و هستى خويش ساقط و درمانده مىگرديم.
خداوند با سه پاسخ بهانهى آنان را ردّ مىفرمايد:
پاسخ اوّل كه در همين آيه مورد اشاره قرار گرفته است اين كه؛ همان خدايى كه مكّه را پايگاه أمن ومحلّ جلب و سرازير شدن روزى فراوان براى شما قرار داد، باز مىتواند آن را تداوم بخشد. (در اين جواب دلگرمى و بشارت است)
پاسخ دوّم كه در آيهى بعد آمده است اينكه؛ بر فرض بخاطر حفظ رفاه و منافع خود، ايمان نياوريد، قهر خدا را چه خواهيد كرد؟ (در اين جواب انذار و هشدار است)
پاسخ سوّم كه در آيه 60 همين سوره مطرح شده است اين كه؛ مگر مال و متاع دنيا چقدر ارزش دارد كه به واسطه آن ايمان نمىآوريد بدانيد آنچه در نزد خداست، بهتر و پايدارتر است. پس عدم ايمان شما هيچ وجه و توجيهى ندارد.
پيامها:
1- دين، تنها عقيده نيست، بلكه برنامههاى عملى نيز دارد. «نَتَّبِعِ الْهُدىٰ مَعَكَ »
2- حساسيّت دشمنان تنها نسبت به راه حقّ و مسير الهى نيست كه آنها، هم به راه حقّ و هم به رهبرى حقّ اعتراض دارند. «إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدىٰ مَعَكَ »
3- ايمان آوردن، تنها به آگاهى داشتن نيست، بلكه به