169
پيامها:
1- انتخاب مسكن انبيا بر اساس نماز وعبادت بود.
«اسكنت - ليقيموا الصلوة»
2- ديندارى، گاهى با آوارگى، هجرت، دورى از خانواده و محروميّت از امكانات رفاهى همراه است.
«أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوٰادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ »
3- كعبه واطراف آن در زمان حضرت ابراهيم نيز محترم و داراى محدوديّت و ممنوعيّت بوده است. «بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ »
4- محور و مقصد حركت ابراهيم نماز است. «رَبَّنٰا لِيُقِيمُوا الصَّلاٰةَ »
5 - اهل نماز، بايد محبوب باشد. «لِيُقِيمُوا الصَّلاٰةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّٰاسِ »
6- نماز در اديان قبل نيز بوده است. «لِيُقِيمُوا الصَّلاٰةَ »
7- محبوبيّت و گرايش دلها به دست خداست.
«فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً ...»
8 - همهى مردم لياقت دوست داشتن اولياى خدا را ندارند. «مِنَ النّٰاسِ »
9- مردان خدا، دنيا را براى هدفى عالى مىخواهند.
«مِنَ الثَّمَرٰاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ »