143
پيامها:
1- چه بسا انسان به قصد كارى گام برمىدارد، امّا به نتيجه ديگرى مىرسد. «آتِيكُمْ مِنْهٰا بِقَبَسٍ ... نُودِيَ » رفت موسى كآتشى آرد بدست آتشى ديد او كه از آتش بِرَست
2- همين كه ارادهى خداوند بر تحقّق چيزى تعلّق گرفت، تمام وسايل به خدمت آن هدف درمىآيند.
(تاريكى شب، باردارى همسر، گمكردن راه، ديدن آتش، همه مقدّمه جذب موسى عليه السلام و ارائه وحى و نبوّت به او در ميعادگاه الهى شد.)
3- هر كجا كه ناباورى احساس مىشود، بايد تأكيد بيشترى كرد. «إِنِّي أَنَا رَبُّكَ »
4- آثار قداست و معنويت كار بايد در ظاهر افراد نيز پيدا باشد. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ »
5 - رابطهى عميق با خداوند، در گرو دل كندن از وابستگىهاست. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ »
6- براى دريافت مسئوليت، فروتنى از ابتدائىترين لوازم است. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ »
7- بعضى از مكانها داراى قداست خاصى هستند.
«فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوٰادِ الْمُقَدَّسِ » (پابرهنه شدن و بيرون آوردن كفش، از آداب ورود به مكانهاى مقدّس است)
8 - پيامهاى مقدّس، در مكانهاى مقدّس نازل مىشوند. «نُودِيَ ... بِالْوٰادِ الْمُقَدَّسِ »