135ب: از زخم زبان، تحقير و استهزاى يهود آسوده مىشد.
ج: استقلال مسلمانان به اثبات مىرسيد.
د: به اوّلين پايگاه توحيد يعنى كعبه، توجّه مىشد.
چون مسئلهى تغيير قبله يك حادثهى مهمّى بود، لذا در آيه، دوبار در مورد توجّه به كعبه، فرمان داده شده است:
يكبار خطاب به پيامبر با لفظ؛ «وجهك» و يكبار خطاب به مسلمانان با كلمه؛ «وجوهكم»
پيامها:
1- آسمان، سرچشمهى نزول وحى و نظرگاه انبياست.
«نَرىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمٰاءِ»
2- خداوند به خواسته انسانها آگاه است. «قَدْ نَرىٰ »
3- تشريع وتغيير احكام، از طرف خداوند است وپيامبر از پيش خود، دستورى صادر نمىكند. «فَوَلُّوا...»
4- ادب پيامبر در نزد خدا به قدرى است كه تقاضاى تغيير قبله را به زبان نمىآورد، بلكه تنها با نگاه انتظارش را مطرح مىنمايد. «قَدْ نَرىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ »
5 - خداوند رضايت رسولش را مىخواهد و رضاى خداوند در رضاى رسول اوست. «قِبْلَةً تَرْضٰاهٰا»
6- قرآن، دانشمندانى كه حقيقت را مىدانند، ولى باز هم طفره مىروند، تهديد و نكوهش مىكند.
«لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ ...
وَ مَا اللّٰهُ بِغٰافِلٍ عَمّٰا يَعْمَلُونَ »
7- نبايد دستورات دين را به مردم سخت گرفت.
« شطر » به معنى سمت است. يعنى به سمت مسجدالحرام ايستادن كافى است ولازم نيست بطور