125اجر بزرگ مقرّر كرده است، به دو نمونه از ادب و بىادبى كه در قرآن آمده است اشاره مىكنيم:
1- همين كه حضرت آدم و همسرش بر خلاف نهى الهى از درخت ممنوعه خوردند و مورد توبيخ قرار گرفتند، شرمنده شده و توبه و عذر خواهى كردند، خداوند نيز توبهى آنان را پذيرفت. اين عذر خواهى يك ادب بود كه آدم و همسرش را نجات داد.
در كربلا حُر نيز نسبت به امام حسين عليه السلام ادب كرد و با اينكه ابتدا از طرفداران يزيد بود، ولى در نماز جماعت به امام حسين عليه السلام اقتدا كرد و گفت: چون مادر تو زهرا عليها السلام مىباشد، من به تو احترام مىگذارم! شايد همين ادب، سبب خوش عاقبتى او شده باشد.
2- ابليس به آدم سجده نكرد و مورد سرزنش قرار گرفت، او به جاى عذرخواهى و توبه، بىادبى كرد و گفت: من نبايد به او سجده كنم، نژاد من از آتش و بر نژاد خاكى برترى دارد. او در حقيقت فرمان خدا را نابجا پنداشت و به خاطر همين بىادبى، براى هميشه مورد لعنت همه قرار گرفت.
امتياز پاداشهاى الهى
پاداشهاى مردم، كوتاه مدّت، كوچك، سطحى، همراه با منّت و ساير آفات است. بگذريم كه غير خداوند (همسر، فرزند، شريك، دوست، حكومت و ديگران) بسيارى از كارهاى ما را نمىدانند تا اجرى دهند. گاهى به خاطر حسادت مىدانند، ولى ناديده مىگيرند، گاهى به خاطر بخل