66ادامه دهندۀ راه پيامبر صلى الله عليه و آله بود، براى قريش امرى ناگوار به شمار مىآمد و پيامبر صلى الله عليه و آله نگران مخالفت علنى آنان و به طور كلى كارشكنى منافقان در معرفى على عليه السلام به عنوان جانشين خود بود.
ج - على عليه السلام در همان زمانِ پيامبر صلى الله عليه و آله به عنوان شخصيتى مؤمن و سازشناپذير ظاهر گرديد. رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارۀ او دعا فرمود كه:
«اللهم ادر الحقّ معه حيث دار» 1.
«خدايا حق را همواره با او قرار بده».
با توجه به اين مطلب، على عليه السلام تجسّم ايمان و محور حق و حقيقت بود و در راه رضاى خدا و كسب خشنودى پيامبر صلى الله عليه و آله از هيچ كوششى دريغ نمىكرد. روشن است كه چنين شخصيتى براى بسيارى از بيمار دلان و نفاق پيشگان قابل تحمل نبود. بهتدريج وجود مبارك على عليه السلام به عنوان ميزان و معيارى جهت تمايز مؤمنان از منافقان درآمد.
چنانكه ابوسعيد خُدرى مىگويد: «ما جماعت انصار، منافقان را از ميزان بغضى كه به على داشتند مىشناختيم» 2.
با توجه به چنين شخصيتى از على عليه السلام ، پيامبر صلى الله عليه و آله مىدانست كه معرفى آن حضرت به عنوان جانشين خود خالى از دشوارى نخواهد بود. بهويژه آنكه برخى از