55
«يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ ...».
و از آنجا كه در آيات قبل به نوعى سخن از ولايت به ميان آمده است، مفاد آيۀ تبليغ نيز - چنانكه به تفصيل گذشت - چيزى جز اعلام عمومى ولايت و رهبرى على عليه السلام نمىباشد.
اما در آيۀ 68 سورۀ مائده - يعنى يك آيه بعد از آيۀ تبليغ - بار ديگر خطاب متوجه اهل كتاب شده و نسبت به آنان آمده است: «قُلْ يٰا أَهْلَ الْكِتٰابِ لَسْتُمْ عَلىٰ شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيمُوا التَّوْرٰاةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ ...» يعنى: «اى اهل كتاب، شما بر هيچ چيزى نيستيد (آيين صحيحى نداريد) مگر آنكه تورات و انجيل و آنچه را از سوى پروردگارتان بر شما نازل شده (يعنى قرآن)، به پا داريد و...». به عقيدۀ ما عمل به اين آيۀ شريفه توسط اهل كتاب جز اعتراف به حقّانيت رسول خدا صلى الله عليه و آله و ولايت على عليه السلام نتيجهاى در بر ندارد. زيرا مطابق آيات قرآن، نشانههاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در تورات و انجيل مذكور بوده و اهل كتاب نيز به اين حقيقت واقف بودهاند، لكن آنان از باب حسادت و عناد به كتمان حقايق اقدام مىنمودند. 1 و