36است: «مفهوم اين دو آيه آن است كه: آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده به مردم ابلاغ كن و به مشركان كه در صدد بازداشتن تو از ابلاغ آيات الهى هستند توجه مكن و از آنها مترس؛ كه خداوند تو را كفايت خواهد كرد» 1.
ثعالبى نيز از قول ابن العربى با توجّه به «إِنّٰا كَفَيْنٰاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ » تصريح مىكند كه مراتبى از حفظ الهى نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله در مكّه تحقّق يافته بود. امّا با نزول «وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ » حفظ و مراقبت الهى نسبت به رسول خود در مدينه كامل شد و خداوند آن حضرت را از شرّ همۀ مردم حفظ كرد. 2با توجه به اين شواهد كه در آن خداوند حمايت قاطع خود را از رسول خود در مكه اعلام كرده است، قابل قبول نخواهد بود كه تصوّر كنيم رسول خدا صلى الله عليه و آله در انجام مأموريت الهى خود قصور ورزيد و يا نسبت به وعدۀ خداوند در حفظ خودش از شرّ كافران نامطمئن بوده است، به طورى كه با نزول آيۀ تبليغ در مكه بار ديگر بر ابلاغ دستورهاى خداوند به مشركان و محفوظ ماندن رسولخدا صلى الله عليه و آله از توطئههاى دشمنان تأكيد شود.