30ذكر كرده است: «روايات و نظرات در باب آيۀ تبليغ گرچه فراوان است. اما اولى آن است كه بگوئيم خداوند پيامبر خود را از مكر يهود و نصارا در امان نگه داشت و به او فرمان داد تا بدون واهمه به تبليغ حقايق دينى بپردازد. دليل اين نظر آن است كه آيات قبل و بعد از آيۀ تبليغ دربارۀ اهل كتاب است و بعيد است كه اين آيه از نظر موضوع از آيات قبل و بعد از خود منقطع و بيگانه باشد» ¹.

از مفسران ديگر كه دربارۀ آيۀ تبليغ سخن رانده است، شيخ محمد عبده در تفسير المنار است. او برخلاف فخر رازى معتقد است كه آيۀ تبليغ در مكه نازل گشت و هدف از نزول آن ابلاغ فرامين و احكام الهى به مشركان بوده است. سخن صاحب تفسير المنار چنين شروع مى‌شود:

«آنچه به ظاهر از آيۀ تبليغ به ذهن متبادر مى‌شود آن‌كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در اوايل دعوت خود مأمور گرديد كه اسلام را در بين عموم مردم تبليغ كند؛ چنان‌كه مفسران، خصوصاً در تفاسير روايى به اين مطلب تصريح كرده‌اند. اگر اين فرض صحيح نباشد، احتمال دارد مراد از آيه، ابلاغ حقايق اسلام به اهل كتاب باشد؛ اهل كتابى كه در آيات بعد سخن از آنان رفته است. گويى كه خداوند فرموده است: «بلّغ ما انزل اليك فى شأن اهل الكتاب». ²