138علمى، حقايقى را به خوانندۀ خود ارزانى مىدارند.
ولى متأسفانه نويسندۀ اين كتاب، هدفى جز تخريب عقايد ندارد، و از اين ناراحت است كه چرا مردم خمس خود را در اختيار فقيهان مىگذارند تا به مصرف واقعى خود برسد.
البته او با اصل مذهب تشيع و انديشۀ امامت و ولايت نيز مخالف است و در دل، هواى امويان و عباسيان را دارد، گرچه در اين كتابچه تا حدودى كوشيده اينها را پنهان كند.
ما در اينجا حجت را بر مؤلف و همفكران او تمام كرديم و اگر از در انصاف وارد شوند بار ديگر به خودشكنى پرداخته و به حق معترف مىشوند.
پروردگارا! ما رااز «خودخواهى» و «غير خودنخواهى» نجات بخش!
بارالها! در دلهاى ما جز حق پرستى و حقگويى چيزى قرار مده!
نويسندگان هدفمند را كه در تقريب مسلمانان مىكوشند، يارى فرما!
قلمهاى نفاق افكن و تفرقه زا را بشكن!
بمنّك و كرمك.
قم - مؤسسۀ امام صادق عليه السلام
26 بهمن 1386
8 صفر 1429