204مدينه را بيرون كردند. يزيد براى سركوب مردم، عنصر جنايتكارى به نام (مسلم) مسرف بن عقبه را باسپاه شام گسيل داشت كه مردم مدينه را قتل عام كردند و نواميس مردم را هتك نمودند و حتى در مسجد پيامبر از قتل و تجاوز به مردم كه به روضۀ نبوى پناه برده بودند و شرب خمر و اهانت و تخريب خوددارى نكردند. در اين واقعه كه به واقعۀ «حره» معروف است، هفتصد تن از بنى هاشم و قريش و انصار و مهاجرين و چهرههاى معروف و ده هزار تن مرد و زن و كودك و پير و جوان از تودۀ مردم به قتل رسيدند و به هزار دختر تجاوز شد و هزار كودك زنا از تجاوز به زنان بىشوهر متولّد گرديد. آنگاه مسرف افراد باقيمانده از مردم مدينه را به بندگى يزيد خواند وهر كس امتناع مىورزيد او را گردن مىزد. 1به نوشتۀ مسعودى: «در عهد يزيد بن معاويه غنا وملاهى در مكه ومدينه رواج يافته بود و شرابخواران به ميگسارى تظاهر مىكردند». 2همچنين مسعودى وساير مورخان، رمى كعبه و ويران كردن خانۀ خدا را با منجنيق در عهد يزيد اموى آوردهاند كه تفصيل آن را در كتب تاريخ بايد خواند. 3خلاصه، از وقايع تاريخى به دست مىآيد كه هتك حرمت حرمين شريفين در عهد بنى اميه و بنى مروان، امرى عادى بوده كه هر گاه سياست مُلك و سلطنت ايجاب مىكرد، هيچگونه حرمتى براى حرمين قائل نبودهاند و اصولاً امويان همانگونه كه از نخستين روز، از روى جبر و اضطرار به اسلام تن دادند، بعدها كه به قدرت رسيدند انتقام خود را از