84پندهاى حكيمانه و امر و نهى دلسوزانه، بايد همواره آميخته با ادب و احترام شد و با الفاظى دلنشين و محبتآميز بيان شود. همچنين بهتر است ابتدا به ويژگى‌هاى مثبت اخلاقى، خانوادگى، علمى و شغلى مخاطب و توانايى وى بر نيك بودن تأكيد شود، سپس نكته‌هاى رفتارى لازم را به او گوشزد كند. در اين صورت، امر به معروف و نهى از منكر نه تنها مخاطب را به لجاجت و جبهه‌گيرى وانميدارد، بلكه مانند باران بهارى، قلب و جان او را پاك و او را اميدوار و هدفمند مى‌سازد.

يكى از ياران امام صادق(ع) گاهى به لغزشى دچار مى‌شد. زمانى به كمك حضرت نيازمند شد. خدمت امام(ع) رسيد و تقاضايش را مطرح كرد. امام(ع) به او يارى رساند و از او دل‌جويى كرد، سپس به او فرمود:

إِنَّ الْحَسَنَ مِنْ كلِّ أَحَدٍ حَسَنٌ وَ انَّهُ مِنْك احْسَنُ لِمَكانِك مِنّا وَ إِنَّ القبيحَ مِنْ كلِّ أحَدٍ قَبيحٌ و إنَّهُ مِنْك أَقْبَحُ . ¹

كار خوب، از هر كس سر بزند، نيكوست و از تو نيكوتر است؛ زيرا تو به ما وابسته‌اى و كار بد از هر كس سر بزند، بد است و از تو بدتر است.

با دقت در اين سخن امام(ع) درمى‌يابيم كه ايشان ابتدا با دلجويى، احسان و نزديك ساختن اطرافيان به خود، در صدد امر به معروف و نهى از منكر برميآمد. اين امر، مى‌تواند الگوى بسيار مناسبى براى ما