80
خلاصه فصل اول
سوريه كشورى قديمى و با جاذبههاى ديدنى و گردشگرى متعدد است. اين كشور در شمال با تركيه و در شرق با عراق و در غرب با لبنان و درياى مديترانه و در جنوب با اردن و فلسطين اشغالى هم مرز است. مساحت سوريه 185180 كيلومتر مربع است. جمعيت سوريه براساس آمار سال 2007 م. در حدود 19405000 نفر است. آب و هواى سوريه معتدل مديترانهاى است و چهار فصل جدا از هم و مشخص دارد و آسمان در اغلب روزهاى سال افتابى است. سوريه سلسله جبال متعددى داشته و بلندترين كوه آن جبلالشيخ يا كوه حرمون است كه ارتفاع بلندترين نقطه آن 2294 متر است. در اين كشور مسلمانان اكثريت را داشته و بعد از آن مسيحيان در رده دوم اهميت قرار مىگيرند.
مسلمانان سوريه بيشتر سنى مذهب بوده و پس از آنها علويان و شيعيان در رده دوم بوده و اسماعيليان در رده سوم اهميت قرار دارند.
سوريه چهارده استان دارد كه عبارتند از: استان دمشق، حومه دمشق، حلب، حمص، حماه، قنيطره، درعا، سويداء، طرطوس، لاذقيه، ادلب، الرقه، الحسكه و دير الزور.
تاريخ سوريه تاريخى پر فراز و نشيب است و از ماقبل تاريخ تا كنون تمدن و حكومتهاى فراوانى را پشت سر نهاده و در دورههاى مختلف تاريخى دمشق اهميت متفاوت داشته و در دوران خلافت اموى پايتخت جهان اسلام به شمار مىرفته است.
نظام دولتى سوريه جمهورى بوده و پس از استقلال اين كشور در سال 1943 م. اولين رئيس جمهور سوريه آقاى شكرى القوتلى به قدرت رسيد ولى چندى نگذشت كه اين كشور دچار آشوب شده و كودتاهاى متعددى به وقوع پيوست تا اين كه عاقبت در هشتم مارس 1963 م. حزب بعث سوريه توانست قدرت را در دست گيرد و چندى نگذشت كه در اكتبر 1970 براثر اختلاف درون حزب بعث آقاى حافظ الاسد قدرت را در دست گرفت كه مدت سى سال رهبرى سوريه را برعهده داشت و عاقبت در دهم ژوئن 2000 درگذشت و پس از وى پسرش بشار أسد به رياست جمهورى سوريه انتخاب شد.
اقتصاد سوريه متكى بر كشاورزى، صادرات نفت، صادرات فسفات و تبادلات