107دروازه در دوره عثمانى به باب الحديد معروف بود، زيرا كه با لايه هايى آهنى پوشانده شده بود. اين دروازه در دوران ايوبىها تجديد بنا شد و بر روى دروازه دو كتيبه ديده مىشود كه كتيبه اول مربوط به سال 623 قمرى و بر روى آن نام سلطان عيسى ايوبى حك شده است و كتيبه دوم دربرگيرنده متن قانون ماليات مسافرين و بازرگانانى است كه از سمت عراق به شام وارد مىشوند و متعلق به دوران حكومت اتابكان است و مربوط به سال 551 قمرى و نام نورالدين زنگى بر آن حك شده است. منابع تاريخى ذكرى از تجديد بناى دروازه در دوران نورالدين زنگى نمىكنند و فقط ذكر مىشود كه در دوران وى مسجد و منارهاى در نزديكى آن ساخته شد و امروزه مسجد مذكور كه به مسجد پاشوره معروف است. در سال 803 قمرى تاتارها به رهبرى تيمور لنگ به شهر دمشق حمله كردند و سلاطين مماليك فرار كرده و اهالى شهر را به حال خود رها كردند و اهالى دمشق ناچار شدند كه دروازهها را بسته و در شهر تحصن كنند، اما تيمور در پيمانى با اهالى شهر، توافق كرد كه شهر را بدون خونريزى تصرف كند، اما بر عهد خود وفادار نماند و شهر را به مدت هشتاد روز تاراج كرده و قبل از ترك شهر بسيارى از هنرمندان، صنعتگران و دانشمندان دمشق را همراه خود به سمرقند برد.
5. باب السلام
دروازهاى در شمال شهر دمشق است و برخى معتقدند كه تاريخ بناى آن به دوران رومىها بازمىگردد و برخى ديگر معتقدند كه اين دروازه در سال 1164 م. توسط سلطان نورالدين زنگى ساخته شده و در سال 1243 م. توسط ملك صالح ايوبى بازسازى شده است. اين دروازه در سمت شرقى باب الفراديس قرار دارد.
6. باب الفرج
اين دروازه در سمت شمالى شهر دمشق و بين بازار عصرونيه و بازار مناخليه قرار دارد. از اين دروازه به مسجد اموى و حرم حضرت رقيه عليها السلام راه دارد. باب الفرج در