193همراه است و بيتوته در منا و قربانى كردن در آنجا و تراشيدن مو و رمى جمرات و بازگشت به مكه و هروله بين دو كوه صفا و مروه و ساير مناسك كه تأويل آنها را جز خدا كس ديگرى نمىداند،حكايتگر روز نُشور و بيانگر روز حشر است؛چون مردم در آنجا با وجود اختلاف زبانها و رنگها،به يك ندا پاسخ مىگويند و يك فرياد و فرمان را اجابت مىكنند و جز خداى واحد قهار كه همۀ گردنها براى او خاضع مىشود و چهرهها برايش به خاك مىافتد و صداها برايش خاشع و خاموش مىشود؛ چنان كه جز صداى آهسته اى شنيده نمىشود، 1كسى بر آنها فرمان نمىراند.