170به قضا و قدر و حكم او بسپار و با دنيا و آسايش و مردمان بدرود گوى و حقوقى را كه از مردم به گردن دارى بپرداز و بر توشۀ راه،مركب،همسفران،نيرو و جوانى،مال و دارايى خود تكيه مكن كه بيم آن مى‌رود اين همه،دشمن و مايۀ وبال و گرفتارى تو گردند؛زيرا كسى كه مدعى خشنودى خدا باشد و با اين حال به چيز ديگرى دلخوش باشد خداوند همان چيز را دشمن و مايۀ گرفتارى و زحمت او مى‌گرداند....چنان آماده شو كه گويى اميد برگشت ندارى،همسفر و همنشينى نيكو باش،اوقات واجبات خدا و سنت‌هاى پيامبرش صلى الله عليه و آله و چيزهاى ديگرى را كه رعايت آن‌ها بر تو لازم است مانند:ادب،بردبارى،شكيبايى،سپاسگزارى،مهربانى،بخشش و ايثار ره توشۀ خود به همسفران را در تمام اوقات پاس بدار.آن گاه با آب توبه‌اى كه گناهان را پاك مى‌كند خود را شستشو ده و جامۀ صدق،صفا،خضوع و خشوع بر تن كن، خويشتن را از هر آنچه تو را از ياد خدا و طاعت او باز مى‌دارد مُحرم‌ساز،آنگاه كه خداى عزوجل را مى‌خوانى او را لبيك خالص و پاكيزه و نابگوى و به ريسمان استوار او چنگ زن،چنان كه با مسلمانان بر گرد خانۀ خدا طواف مى‌كنى،دلت را همراه فرشتگان بر گرد عرش به طواف بياور...» ¹همچنين برخى ديگر از آداب سفر عبارت است از:اخلاص در عمل و پرهيز از هر گونه ريا و خودنمايى در زيارت و انجام اعمال،شناخت و آشنايى با آداب و مناسك حج تمتع و عمره و اسرار و حكمت‌هاى آن،آشنايى با اماكن و آثار اسلامى و مذهبى مكه و مدينه و تاريخ اسلام و... ²براى آگاهى بيشتر مى‌توانيد به كتاب صهباى حج،نوشته آيت اللّٰه جوادى آملى، مراجعه كنيد.