66خود در مدينه نصب كرد و روز دوشنبه اول ماه ذىالقعده سال ششم هجرت با همراهانش به سوى مكه حركت كرد. از نقل واقدى 575/2 كه مىگويد باران پاييزى بر مسلمانان باريد معلوم مىشود كه سفر حديبيه در فصل پاييز بوده ولى طبق تقويم تطبيقى وُوسْتِنْفِلْد در اسفندماه واقع شده است. مسلمانان با علاقه وافر و شور و اشتياق وصفناپذيرى راهى مكه شدند، زيرا پس از شش سال براى اولين بار مىخواستند خانه خدا را زيارت كنند و از اقوام و خويشان و منازل خود ديدن نمايند. پيامبر در بين راه مدينه به مكه هر قبيلهاى را كه مىديد از آنان دعوت مىكرد تا در اين سفر ايشان را همراهى كنند. اين كار براى آن بود كه عده كاروان اسلام افزون گردد و قريش از كثرت جمعيت بترسند و اقدام به جنگ و يا جلوگيرى از زيارت نكنند ولى اعراب باديهنشين به بهانه اموال و زن و بچههاىشان از فرمان حضرت سرپيچى مىكردند.
آگاهى قريش از كاروان
واقدى 574/2 گويد: پيامبر(ص) با كاروان خود حركت كرد و در ذوالحُليفه احرام بست. بيشتر مسلمانان نيز با احرام او محرم شدند. به روايت ابن اسحاق 323/3 پيامبر بُسْر بن سفيان را به مكه فرستاد تا اخبار و واكنش قريش را به اطلاع ايشان برساند. بُسْر بن سفيان خدمت آن حضرت بازگشت و گفت قريش از حركت شما آگاه شدهاند، با زن و بچه از مكه بيرون آمده و در ذىطُوى اردو زدهاند و با خدا عهد كردهاند كه هرگز نگذارند وارد مكه شوى. خالد بن وليد را هم همراه دويست نفر به كُراع الغَميم گسيل داشتهاند.