68در نهج البلاغه 196/ نيز فرمود:
«لَنْ يُسْرِعَ أَحَدٌ قَبْلي إِلى دَعْوَةِ حَقٍّ».
هيچ كس پيش از من به پذيرش دعوت حق نشتافت.
اين ظاهر امر است وگرنه ايمان اميرالمؤمنين فراتر از اين مسائل عادى است. از اين رو شيخ مفيد در امالى 6/ از اميرالمؤمنين نقل مىكند كه حضرت فرمود:
«آمَنْتُ بِرَسُولِ اللهِ وَ آدَمُ بَيْنَ الرُّوحِ وَ الْجَسَد».
هنگامى به رسول خدا ايمان آوردم كه آدم بين روح و جسد بود.
به اين لحاظ است كه محققان مىگويند على ايمان خود را اظهار و آشكار كرد نه اينكه ايمان آورد، زيرا او يك آن بت نپرستيد بلكه از لحظه تولد مؤمن و خداپرست بود. مسعودى در مُرُوج الذَّهَب 283/2 گويد: «بسيارى از مردم بر اين عقيدهاند كه على بن ابىطالب هرگز به خدا شرك نورزيد تا از نو اسلام بياورد بلكه در همه كارهايش پيرو پيامبر بود و به او اقتدا مىكرد، به همين حال بود تا بالغ شد و خداوند او را همچون پيامبرش هدايت كرد و از لغزشها معصوم نگهداشت». پس گويا اميرالمؤمنين نخستين مسلمان و حضرت خديجه(س) اولين زن مسلمان است.
اينكه عدهاى مىگويند ابوبكر نخستين كسى بود كه اسلام آورد صحيح نيست بلكه او همانگونه كه گروهى از اهل سنت مانند طبرى، 316/2 و ديگران در برخى از روايات خود نقل كردهاند پنجاهمين نفر بود كه اسلام آورد. وانگهى در سه سال نخست بعثت دعوت پنهانى بود و گويا جز چند نفر از اعضاى خانواده پيامبر(ص) كس ديگرى به اسلام نگرويد.