101اينكه نجاشى و اسقفها با شنيدن آيات قرآن درباره حضرت مريم گريستند پيداست كه با زبان عربى آشنا بودند. گويا بهجهت پيوند ديرينه تجارى كه بين مردم حبشه و عربها بوده است، آنان با زبان عربى آشنا بودهاند. با اين حال طبيعى است كه مهاجران در ابتداى ورود به حبشه تا اندازهاى مشكل اختلاف زبان داشتهاند.
در مورد مسكن مهاجران از داستانى كه بيهقى در دلائل النبوة 298/2 از عبدالله بن مسعود نقل مىكند كه مىگويد «صاحب خانهام به من گفت بازار كه مىروى براى كسب مواظب خود باش» استفاده مىشود كه در خانه يكى از حبشيان زندگى مىكرده است. حال اين منازل به رايگان در اختيار مهاجران قرار داشته و يا نجاشى اجاره آنها را مىپرداخته، به خوبى روشن نيست.
به روايت قوام السنّه در دلائل النبوة 861/3 نجاشى به جعفر و يارانش گفت: مسكن و مخارجتان بر عهده من است. هزينه زندگى مهاجران نيز يكى از نيازهاى اساسى آنان بوده است. بلاذرى در انساب الاشراف 198/1 گويد: ابوطالب تا زنده بود مخارج زندگى جعفر را به حبشه مىفرستاد. يعقوبى 29/2 گويد: نجاشى دنبال جعفر مىفرستاد و از آنچه نياز داشت جويا مىشد. از گزارشى كه از بيهقى در باره عبدالله بن مسعود نقل كرديم استفاده مىشود كه وى در بازار حبشه به كسب و داد و ستد مىپرداخته است. بديهى است كه چندين سال اقامت در كشور بيگانه بدون كسب و كار امرى غير معمول است. با اين وصف يكى از مشكلات مهاجران، خصوصاً در روزهاى اول مسأله مخارج و هزينه زندگانى بوده است.