39است، يا از نظر طبقه، تواتر دارد؛ مثل تواتر قرآن كه در پهنه زمين از شرق تا غرب، همه مردم طبقه به طبقه از نسل پيش از خود آن را تلقى كردهاند و نيازى به اسناد ندارد.
گاهى موضوع تواتر مىتواند انجام عملى از دوران نبوت تا عصر حاضر باشد (تواتر عملى) و يا آنكه تواتر علمى باشد مانند تواتر معجزات كه هر چند برخى از مصاديق و مفردات معجزات، از طريق خبر واحد به دست ما رسيده، ولى قدر مشترك همه آنها قطعاً براى هر مسلمان، متواتر است.
نسبت دادن كفر به مسلمان، در غير از موارد ياد شده، كار سنگين و خطرناكى است و در حديث شريف آمده است: وقتى كسى به برادر مؤمنش بگويد: اى كافر! يكى از آن دو، كافر خواهند بود. 1
صادر كردن چنين حكمى فقط در صلاحيت كسى است كه به نور شريعت، راههاى درآمدن و بيرون شدن كفر و فاصلۀ ميان كفر و ايمان را به نيكى بشناسد.
لذا هر كس حق ندارد به صِرف وهم و گمان و بدون اطمينان و يقين و علم راسخ، پاى در اين ميدان بگذارد و ديگران را تكفير كند؛ وگرنه همه چيز در هم مىآميزد و تنها اندكى مسلمان بر روى زمين باقى مىمانند.