38علما اختلافى بوده، اگر به صرف مخالفت با ما به او نسبت كفر بدهيم، گناه سنگين و زشتى مرتكب شده‌ايم؛ گناهى كه خدا از آن نهى كرده و در چنين مواردى، ما را به خردورزى و حكمت و رفتار نيكو فرا خوانده است.

علامه «احمد مشهور الحداد» مى‌گويد:

علما در اين‌باره اجماع دارند كه تكفيرِ يكى از اهل قبله (مسلمانان) روا نيست؛ مگر در صورت انكار خدا، شرك آشكار و غير قابل تأويل يا انكار نبوت و انكار ضروريات دين يا انكار امورى كه متواتر يا به اجماع علما از ضروريات دين است.

امورى نظير توحيد، نبوت، خاتميت رسول خدا، قيامت و حساب و كيفر و بهشت و جهنم، از ضروريات دين است و كسى كه منكر اين امور باشد، كافر است و عذر مسلمانى كه نسبت به اين امور آگاه نباشد پذيرفته نيست؛ مگر تازه‌مسلمانان كه تا زمانى كه اسلام را كاملاً فرا بگيرند، عذرشان پذيرفته است و پس از آن پذيرفته نيست.

متواتر، خبرى است كه جماعتى آن را نقل كنند كه احتمال همدستى آنان بر دروغ نمى‌رود و صدور دروغ از همه آنان ناممكن باشد. چنين حديثى يا از نظر اسناد متواتر است، مانند حديث «

من كذب على متعمداً فليتبوأ مقعده من النار »؛ «كسى كه عمداً به من دروغ ببندد، جايگاه او در آتش است»، تواتر بر دوگونه