66همچنين مى‌فرمايد: «

حَلاوَةُ الْمَعْصِيَةِ يُفْسِدُهَا أَلِيمُ الْعُقُوبَة » ¹؛ «عذاب دردناك گناه، شيرينى آن را تباه مى‌سازد».

حضرت در گفتار ديگرى چنين توصيه مى‌نمايد:

إِيَّاكَ وَ الابْتِهَاجَ بِالذَّنْبِ فَإِنَّ الابْتِهَاجَ بِهِ أَعْظَمُ مِنْ رُكُوبِه. ²

از شاد شدن هنگام گناه بپرهيز كه [گناه] اين شادى، بزرگ‌تر از انجام خود گناه است.

16. پى‌آمدهاى ديگر گناه

اصولاً رسيدن هر نكبت و بدبختى به انسان را در گناه بايد جست؛ چنان‌كه امام باقر(ع) فرمودند: «

ما مِنْ نَكْبَةٍ تُصِيبُ الْعَبْدَ إِلاَّ بِذَنْبٍ » ³؛ «هيچ نكبتى به بنده نمى‌رسد، مگر به خاطر گناه».

افزون بر اين، شايد كار آدمى حتى به الحاد و انكار بيانجامد؛ چنان‌كه رسول اكرم(ص) فرمودند:

فَإِنَّ الْمَعاصِيَ تَسْتَوْلِي الْخِذْلانَ عَلَى صاحِبِها حَتَّى تُوقِعَهُ فِي رَدِّ وَلايَةِ وَصِيِّ رَسُولِ اللهِ وَ دَفْعِ نُبُوَّةِ نَبِيِّ اللهِ وَ لا تَزَالُ أَيْضاً بِذَلِكَ