61انسان خواستار فضيلت و كمال، از گناهانى كه پرده‌هاى شرم و حيا را مى‌درد و برانگيزنده شهوت‌ها و غريزه‌هاى نهفته حيوانى است، بايد دورى كند و در تقويت فضايل اخلاقى بكوشد. سفارش معروف امام صادق(ع) به مُفَضّل بن عمرو اين نكته را نيز در بردارد:

انْظُرْ يَا مُفَضَّلُ إِلَى ما خُصَّ بِهِ الإِنْسانُ دُونَ جَمِيعِ الْحَيَوانِ مِنْ هَذَا الْخُلْقِ الْجَلِيلِ قَدْرُهُ الْعَظِيمِ غَنَاؤُهُ أَعْنِي الْحَيَاءَ فَلَوْلاهُ لَمْ يُقْرَ ضَيْفٌ وَ لَمْ يُوفَ بِالْعِداتِ وَ لَمْ تُقْضَ الْحَوَائِجُ وَ لَمْ يُتَحَرَّ الْجَمِيلُ وَ لَمْ يُتَنَكَّبِ الْقَبِيحُ فِي شَيْءٍ مِنَ الأَشْيَاءِ حَتَّى إِنَّ كَثِيراً مِنَ الأُمُورِ الْمُفْتَرَضَةِ أَيْضاً إِنَّمَا يُفْعَلُ لِلْحَيَاءِ فَإِنَّ مِنَ النَّاسِ مَنْ لَوْلاَ الْحَياءُ لَمْ يَرْعَ حَقَّ وَالِدَيْهِ وَ لَمْ يَصِلْ ذا رَحِمٍ وَ لَمْ يُؤَدِّ أَمانَةً وَ لَمْ يَعِفَّ عَنْ فَاحِشَةٍ. ¹

اى مفضل! دقت كن در صفتى كه خداوند آن را به آدميان اختصاص داد و حيوانات از آن بى‌بهره‌اند، آن خوى پرارج و بزرگ و آن خلق ارزنده و عظيم، شرم و حياست كه اگر اين نعمت در وجود انسان نبود، مهمانى گرامى داشته نمى‌شد، به وعده وفا نمى‌شد و [انسان] از هيچ كار زشتى روى گردان نبود. حتى به بسيارى از واجبات نيز از روى شرم و حيا عمل مى‌شود؛ زيرا اگر شرم و حيا نبود، برخى از مردم، حق پدر و مادر خود را ادا نمى‌كردند و به خويشاوندانشان رسيدگى نميكردند، امانت مردم