132
قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (بقره: 183)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! روزه بر شما واجب و مقرر شد؛ چنانكه بر آنان كه پيش از شما بودند، مقرر شد، باشد كه پرهيزكار شويد!
رسول اكرم(ص) در تمثيلى ارزشمند مىفرمايد:
إنّ مَثَلَ الصَّلاةِ كَمَثَلِ النَّهرِ الْجاري كُلَّما صَلّى كَفَّرَت ما بَينَهُما. 1
نماز، همانند آب جارى است؛ هر زمان كه انسان نماز مىخواند، آن نماز، گناهانى را كه در ميان دو نماز انجام شده از ميان مىبرد.
سخن زيباى امام صادق(ع) نيز در اينباره خواندنى است:
مَن احَبَّ أن يَعلمَ أَقُبِلَت صَلاتُهُ ام لَم تُقبَل فَلينَظُر هَل مَنَعَت صَلاتُهُ عَنِ الفَحشاءِ وَ المُنكرِ؟ فَبقَدرِ ما مَنَعتْهُ قُبِلَت مِنُه. 2
كسى كه دوست دارد بداند نمازش مقبول درگاه الهى شده است يا نه، بايد ببيند آيا اين نماز او را از زشتى و منكر باز داشته يا نه، پس همان مقدار از نمازش كه [وى را از گناه] باز داشته، پذيرفته است.
انسان بايد عبادتهاى خود را با شرايط و با توجه و خضوع به جاى آورد تا بتواند در جلوگيرى از فحشا و منكر تأثيرگذار باشد.