123
وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰاهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللّٰهِ (قصص: 50)
چه كسى گمراهتر از آن كس كه از هواى نفس خويش پيروى مىكند و هدايت الهى نيافته است.
پيامبر گرامى اسلام(ص) هواپرستى را گونهاى از بتپرستى مىشمارد و مىفرمايد:
ما تَحْتَ ظِلِّ السَّماء مِنْ الهٍ يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللهِ اعْظَمُ عِنْدَ اللهِ مِنْ هَوى مُتَّبعٍ. 1
در زير آسمان، نزد خدا هيچ بتى بزرگتر از هوا و هوس كه از آن پيروى كنند، وجود ندارد.
حضرت على(ع) نيز در گفتار زيبايى هواپرستى را نكوهش مىفرمايد:
إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اثْنَانِ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الأَمَلِ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الأَمَلِ فَيُنْسِي الآخِرَةَ. 2
خطرناكترين پرتگاهى كه بر سر راه سعادت شما قرار گرفته، هوا پرستى و آرزوهاى دور و دراز است، چرا كه پيروى از هوا شما را از حق باز مىدارد و آرزوهاى دراز آخرت را به دست فراموشى مىسپارد.