107بى‌رغبت كند و تو را در فرمان برى از خدا يارى دهد.

بر پايه روايات اسلامى، آدمى از خوبى رفيق و هم‌نشين خود تأثير ميپذيرد. رسول گرامى اسلام(ص) ميفرمايد: «

المَرءُ عَلى دينِ خَليلهِ وَ قَرينِهِ » ¹؛ «انسان بر همان دينى است كه دوست و رفيقش از آن پيروى مى‌كند».

پيروى از هم‌نشينان بد، زمينه پيوستن آدمى را به بديها فراهم مى‌آورد. حضرت على(ع) درباره تأثيرپذيرى و تأثيرگذارى افراد از يك گروه مى‌فرمايد:

مُجالَسَةُ الاَخيارِ تُلحِقُ الأَشرارَ بِالاَخيارِ وَ مُجالَسَةُ الاَبرارِ لِلفُجّارِ تُلحِقُ الاَبرارَ بِالفُجّارِ؛ فَمَنِ اشبَتَهَ عَلَيكُم امرُهُ وَ لَم تَعْرِفُوا دينَهُ فَانظُرُوا إلى خُلَطائِهِ فَإِن كانُوا أَهلَ دينِ اللهِ فَهُوَ عَلَى دينِ اللهِ وَ إن كانُوا عَلى غيرِ دينِ اللهِ فَلاحَظَّ لَهُ مِن دينِ الله. ²

همنشينى با خوبان، بدان را به خوبان پيوند ميدهد و همنشينى نيكان با بدان، نيكان را به بدان؛ هرگاه وضع كسى بر شما مبهم است و از دين او آگاه نيستيد، به دوستان و هم‌نشينان او نگاه كنيد؛ اگر آن فرد با دوستان خدا همنشين است، وى را از مؤمنان بدانيد و اگر با دشمنان حق هم‌نشين است او را از بدان بدانيد.