189

اسرار زمزم

مستحب است عمره‌گزار بعد از فراغ از نماز طواف و پيش از سعى، از آب زمزم قدرى بياشامد و به سر و پشت و شكم خود بريزد و بگويد:

«اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ عِلْماً نَافِعاً وَ رِزْقاً وَاسِعاً وَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ سُقْم». ¹«خداوندا! اين را علمى سودمند و رزقى گسترده و درمانى براى هر درد و بيمارى قرار بده.»

زمزم نام‌هاى مختلفى دارد نظير: «ركضۀ جبرئيل» به معناى قدمگاه جبرئيل، «حفيرۀ اسماعيل»، به معناى چاه اسماعيل، «حفيرۀ عبد المطلب» به معناى چاه عبد المطلب، «برّه» به معناى پرخير، «مضنونه» به معناى نفيس، «رواء» به معناى آبرو، «شبعه» به معناى سير كننده، «شفاء سقم» به معناى شفاى بيمارى و «زمزم». به اين علت به اين آب زمزم مى‌گويند كه هاجر بعد از آنكه آب زير پاى اسماعيل آشكار شد با ريگ‌ها دور آن را گرفت تا آب در آنجا جمع شود (زمّ يعنى جلو چيزى را گرفتن يا جمع كردن).

امام صادق عليه السلام داستان پيدايش زمزم را چنين بيان مى‌كند.