180در واقع شتاب گرفتن به سوى خداست كه قرآن فرمود: «فَفِرُّوا إِلَى اللّٰهِ». ¹

خداوند داراى اسماء و صفات حُسنىٰ است. هر يك از نام‌هاى او طالب ظهورند و اگر ظهور نكنند حكم آن اسم تعطيل شده است. ² هر اسمى حكمى و دولتى دارد كه اگر جلوه نكند، دولتش از بين رفته است؛ لذا ظهور و تجلى، از لوازم انفكاك‌ناپذير اسمائند. بر اين اساس مى‌توان گفت سؤال و طلب اسم «تواب» اين است كه آيا توبه كننده‌اى هست كه توبه‌اش را بپذيرم؟ سؤال و طلب اسم «مجيب» اين است كه آيا درخواست كننده‌اى هست كه حاجتش را برآورم؟ طلب و سؤال اسم «غفور» اين است كه آيا درخواست كنندۀ بخششى هست كه او را ببخشم؟ سؤال و طلب اسم «داعى» اين است:

«يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلّٰهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذٰا دَعٰاكُمْ لِمٰا يُحْيِيكُمْ» ³ ؛

«اى اهل ايمان چون خدا و رسول شما را به ايمان دعوت كنند اجابت كنيد تا به حيات ابدى برسيد.»

خواست تا غفاريش گردد پديد

اگر كسى شتابان به سوى حق رود، در واقع پاسخى به اين اسم الهى داده است. خداوند انسان‌ها را دعوت كرده است و از آن‌ها توقع استجابت دارد.