124چشم سر، عالَم شهادت مى‌بيند و چشم دل عالَم غيب؛ از اينجاست كه خداوند بيت معمور را در آسمان‌ها محاذى و مقابل كعبه در زمين آفريد تا كسى كه به زيارت كعبه نايل آيد، با دل و جان خود زائر خانۀ خدا و خدا در آسمان حقيقت باشد. خانۀ كعبه خانۀ دل‌هاست

طواف قلب بُعد ديگرى هم دارد. طواف، گرديدن دور قلب انسان كامل است. ¹ خداوند قلب ولىّ خويش را بيت كريم و حرم عظيم خويش قرار داد؛ زيرا قلب اوست كه توانست بار امانت كشد؛ امانتى كه زمين و آسمان از حمل آن سرباز زدند. در طواف بايد به گِرد ولىّ خدا گشت. با او بيعت كرد و با آنچه لايق و در خور اوست، او را ستود. بلندى بيت به اندازۀ بلندى قلب انسان كامل است؛ يعنى تا خدا ادامه دارد، منازل بيت با منزلگاه‌هاى قلب ولىّ خدا هماهنگ است ،گنجى كه خدا در خانۀ خويش گذاشته، با گنج او در ضمير ولى‌اش يكى است. زائر با طواف خويش گنج‌هاى اين گنجينه را مشاهده مى‌كند و مدارج باطنى را تا نيل به مقام سرّ انسان كامل طى مى‌كند. بنابراين طواف قلب دو سويه است؛ از يك سو طواف كعبه با قلب است و از سوى ديگر طواف قلب ولىّ خداست.