181بخش دوّم برنامههاى زيارت حائر مقدس مربوط به مراسم حضور در حائر و آداب زيارت آن است كه تمام آنها، در رواياتى به نقل از:
1. حسن بن عطيّه، ابوناب محاربى كوفى كه از شيعيان مورد اعتماد است؛
2. حسين بن ثوير بن ابىفاخته كه از بزرگان شيعه و معتمدين آنها به شمار مىرود؛
3. ابوحمزه ثمالى كه از معتمدين سرشناس شيعه و از استوانههاى نقل حديث و خدمتگزار چهار امام معصوم(عليهم السلام) بوده، آمده است.
در نكوداشت ابوحمزه ثمالى از امام باقر و امام صادق(ع)، روايت شده است كه: «ابوحمزه در روزگار خود، همچون سلمان در روزگار خويش است». ابوحمزه در سال 150ه . ق و دو سال بعد از شهادت امام صادق(ع)، بدرود زندگى گفته است.
نظر به اينكه روايت ابوحمزه در ميان همۀ روايات، وظيفه زائر را در رعايت آداب و مراسم زيارت، كاملتر از بقيه بيان كرده است، به نقل آن در اين خصوص با ذكر سند، بسنده مىكنيم:
ابوعبدالرحمن، محمد بن احمد بن الحسين العسكرى و محمد بن الحسن، همگى به نقل از حسن بن علىّ بن مهزيار اهوازى، به نقل از پدرش علىّ بن مهزيار، به نقل از محمد بن ابىعمير، به نقل از محمد بن مروان، به نقل از ابوحمزه ثمالى روايت كردهاند كه گفت:
امام صادق(ع) فرمود: وقتى خواستى رهسپار قبر امام حسين(ع) شوى، روزهاى چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه را روزه بگير و چون خواستى از خانۀ خود خارج گردى، زن و فرزندانت را پيرامون خود، جمع كن و دعاى سفر بخوان و پيش از خارج شدن، غسل كن و در حال غسل، چنين و چنان بگو...؛ هنگامى كه از خانه بيرون آمدى، چنين و چنان بگو و عطر مزن و سُرمه در چشم، مَكِشْ تا به رود فرات برسى و از سخن گفتن و شوخى و مزاح كردن خود بكاه و خداى متعال را