121نشان مىداد - همراه گروهى از نوادگان و خاندانت و خوبان و نيكانى از امّتت، در حاشيۀ فرات و در سرزمينى كه به آن كربلا گفته مىشود، به قتل خواهند رسيد. از همين رو، رنج و محنتش براى دشمنان تو و دشمنان فرزندانت، در روزى كه رنج و محنتش پايان ندارد و حسرت و افسوسش به انجام نمىرسد، زياد است. آنجا، پاكيزهترين نقطۀ روى زمين است و بيشترين و بزرگترين احترام را داراست؛ از اين روى كه فرزند تو و خاندانش، درآن كشته مىشوند و آنجا، گوشهاى از بطحاى بهشت است.
بنابراين هرگاه آن روز كه فرزند تو و خاندانش در آن كشته مىشوند و (بازماندگان) در محاصره سپاهيان سران كفر و نفرين قرار مىگيرند، فرا رسد؛ سراسر زمين به لرزه در خواهد آمد و كوهها، كشيده خواهند شد؛ تكاپو و اضطراب آنها فزونى خواهد گرفت و درياها، با امواج خروشان خود، به تلاطم خواهند افتاد و آسمانها، اهل خود را به جوش و خروش خواهند افكند. چه اينكه براى مظلوميت تو و فرزندانت و بزرگى و عظمت اهانت به ساحت قدسى تو و تلافى خوبىهاى تو با بدى و زشتى، نسبت به فرزندان و خاندانت، خشمگين مىگردند و هيچ موجودى نخواهد بود، مگر اينكه از خداى متعال اجازه خواهد خواست، به يارى اهل بيت مظلوم و ستمكشيده تو بشتابد؛ همان كسانى كه بعد از تو، حجّت خدا برآفريدگان او مىباشند.
آنگاه خداى متعال مردمى را از امّتت كه كافران، آنها را نمىشناسند و هرگز باگفتار و كردار و حتّى با نيت خود، با آن قتل و كشتار همراه نبودهاند، برخواهد انگيخت كه بدنهاى ايشان را دفن مىكنند و بر روى قبر سرور و سالار شهيدان در آن ريگستان، نشانهاى قرار مىدهند كه راهنماى حقجويان و وسيلۀ رستگارى مؤمنان گردد. و هر شب و روز، صد هزار فرشته از هريك از آسمانهاى هفتگانه، آن تربت پاك را در آغوش مىگيرند و بر صاحب قبر، درود مىفرستند و پيرامون