112در نقل ديگرى از ابوهاشم، آمده كه گفت:

من و محمد بن حمزه، از امام هادى(ع) عيادت كرديم، در حالى كه بيمار بود. آن حضرت به ما فرمود: با هزينۀ من، گروهى را روانه حائر نماييد. وقتى از خدمتش خارج شديم، محمّد بن حمزه به من گفت: ما را به حائر حواله مى‌دهد، حال آنكه او خود به منزلۀ كسى است كه در حائر حضور دارد؟ ابوهاشم گفت: خدمت حضرت بازگشتم و سخنان محمد بن حمزه را بازگو كردم؛ امام هادى(ع) فرمود: اين گونه نيست؛ همانا مكان‌هايى وجود دارد كه خداى متعال دوست دارد در آنها پرستش شود و حائر امام حسين(ع)، از آن مكان‌هاست. ¹ابوهاشم جعفرى، افزون برآنچه در دو حديث پيشين از نظر گذشت، گفته است:

خدمت امام هادى(ع) رسيدم، در حالى كه تب‌دار و مريض بود. آن حضرت به من فرمود: اى ابوهاشم! مردى از دوستان ما را به حائر بفرست تا برايم دعا كند و شفاى مرا از خداى متعال بخواهد، چون از نزد حضرت خارج شدم، به على بن بلال برخورد كردم و او را از سخنان حضرت، آگاه ساختم و از وى خواستم، همان مردى باشد كه روانۀ حائر مى‌شود. على بن بلال گفت: مطيع و فرمانبردارم، ولى به نظر من، آن حضرت از حائر برتر و گرامى‌تر است؛ زيرا به منزلۀ كسى است كه در حائر، حضور دارد و دعاى آن بزرگوار در حقّ خودش، از دعاى من در حائر براى آن حضرت، بهتر و مؤثرتر است. سخنان على بن بلال را، به اطلاع امام هادى(ع) رساندم. آن حضرت به من فرمود: به على بن بلال بگو: پيامبر خدا(ص)از كعبه و حجرالاسود، برتر و گرامى‌تر بود، درحالى كه پيرامون كعبه، طواف مى‌كرد و به حجرالاسود، دست مى‌كشيد و به يقين خداى متعال را