59كنيم نداى «قَد أفْلَحَ مَن زَكَّيها» را با تمام وجود خواهيم شنيد.
«ظاهرگروى» سرچشمهاى ديگر براى بسيارى از مشكلات و حسرتهاست. عادت به پُر كردنِ چشم از ديدنىهاى جالبِ مادى، وقت صرف كردنِ دائم در بازارها به بهانه مستحب بودن سوغات، نمازها و طوافهاى مستحب به قيمت آزار و اذيت ديگران و همسفران، بهدنبال خاطرات توريستى و اطلاعات تاريخى بودن، البته نَه براى عبرت بلكه براى گزارش به ديگران؛ بىاهميتى به آزردن دل ديگران ولى دقت در قرائت نمازِ آنها و ...
همه مىدانيم كه بدون رعايت صحيح احكام و مناسك نمىتوان اعمال درست و زيارت مطلوبى داشت ولى برخى نمىدانند كه بدون رعايت شرايط فكرى، روحى و رفتارىِ لازم، تمام زحمات ظاهرىِ آنها هم از بين خواهد رفت.
حقايق بسيارى در انتظار است، تا وقت باقى است دست به راه خدا بزنيم و نفسِ سركش را مهار كنيم.
سفر حج و عمره، و همسفر شدن با ميهمانان خداوند، فرصتى بسيار عالى براى تمرين خدامحورى و دور شدن از خودمحورى است؛ زمينهاى مناسب براى تقويت ديدِ عقلى و قلبى و نفوذ به حقايق و عبور از ديدهاى ظاهرى است. 1