58
پاسخ فعاليت پنجم
اهميت دادن به شناخت آفتها و خطرها، شرط عقل است مخصوصاً در فعاليتهايى كه آثار طولانى و دراز مدت برجاى مىگذارند.
شايد اين سفر، فقط يكبار در عمر نصيب شود، در حالى كه اثرات آن با ابديتِ انسان گره خورده است، پس دقتى مضاعف مىطلبد.
تمام آفتها و خطرها به دو سرمنشأ اصلى باز مىگردند:
خودمحورى
ظاهرگروى
«خودمحورى» در ارتباط با همسفران، خودمحورى در انجام اعمال و مناسك، خودمحورى در تصميمها و انتخابها، سرچشمه ايجاد اكثر مشكلات فكرى، روحى و رفتارى است. آفتى كه مانند آتش به روح انسان مىافتد و تمام وجود او را، دنيا و آخرتِ او را مىسوزاند.
دو انتخاب بيشتر نداريم: يا خدا يا خود!! يا فكر و روح و رفتارمان را پُر از خدا و رضايت خدا كنيم، يا پُر از دلخواه و پسند خود!!
نقطه حساس كجاست؟
«هنگام انتخاب و تصميم»
قبلاز هرتصميم، لحظهاى فكر كنيم آيا اين انتخاب و تصميم را خداوند مىپسندد يا نه؟ اگر چنين