67به عنوان مدرك و دليل نشان دهيد؟
از پاسخ درماند و ما نيز بازگشتيم.
آلوده ساختن مسجد توسّط شيعيان نيز اتّهامى همچون اتهام تحريف قرآن است. در زمينۀ حرمت و احترام مساجد، خصوصاً مسجدالحرام و مسجدالنبى، كافى است مراجعهاى به كتب فقهىِ شيعه داشته تا دريابند كه تمامى فقهاى شيعه در طول تاريخ فتوا دادهاند كه اگر گوشهاى از مسجد نجس شد، تطهير آن واجبِ فورى است، تا چه رسد به مسجدالحرام؟!
پس چرا و چگونه، اين اتّهام توسّط برخى مقامات رسمى كشورها در آن زمان مورد قبول واقع شده است؟ چگونه است كه يك ايرانى شيعه با هزاران رنج و زحمت و با هزينه كردن مبالغ بسيار و به جان خريدن خطرهاى مالى و جانى فراوان؛ بهخصوص در گذشته كه گاهى حج نزديك به يكسال طول مىكشيد و چه بسيار از حاجيان در ميان راه يا در مكّه و مدينه جان باخته و هرگز به كشور خود باز نمىگشتند، اين همه زحمت و رنج را تحمّل نموده، به مكّه و مسجدالحرام برود و نعوذ باللّٰه كعبه و مسجد را آلوده و ملوّث كند؟ آيا هيچ عقل سليمى چنين اتّهامى را مىپذيرد؟!
ملاقات با محمد صلاحالدين
محمود جم سفير ايران در نامۀ مورّخ 1322/11/12ه . ش.
خود، مطابق با 1944/2/2م نوشته است: